Spitting On Pigeons (2026) Dir. R-Now and mats0r AUSTRIA/FRANCE/GREECE 24:14 (English with eng subs)
Starring: Menelas, Jasmin, Yavuz, Johaness
“I started watching porn and thought, this is it — this is what I want to do for the rest of my life. I never want to make a non‑porn movie again,” says Menelas, president of the Athens Porn Film Festival. Why are movies — and porn — so deeply rooted in queer culture? What does the spread of porn festivals across Europe reveal about queer spaces, empowerment, and inclusivity? Do you have any clue?
We did the investigation for you, under the most extreme conditions — including a jacuzzi — interviewing key figures from the scene. This film is a wild blend of their wisdom, our stupidity, and a few existential questions about pigeons.
«Άρχισα να βλέπω πορνό και σκέφτηκα: “Αυτό είναι — αυτό θέλω να κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου. Δεν θέλω να ξανακάνω ταινία που δεν είναι πορνό”», λέει ο Μενέλας, πρόεδρος του Φεστιβάλ Πορνογραφικών Ταινιών της Αθήνας. Γιατί οι ταινίες — και το πορνό — είναι τόσο βαθιά ριζωμένες στην queer κουλτούρα; Τι αποκαλύπτει η εξάπλωση των φεστιβάλ πορνό σε όλη την Ευρώπη για τους queer χώρους, την ενδυνάμωση και την ενσωμάτωση; Έχετε καμία ιδέα;
Κάναμε την έρευνα για εσάς, υπό τις πιο ακραίες συνθήκες — συμπεριλαμβανομένου ενός τζακούζι — παίρνοντας συνεντεύξεις από σημαντικές προσωπικότητες της σκηνής. Αυτή η ταινία είναι ένας τρελός συνδυασμός της σοφίας τους, της ηλιθιότητάς μας και μερικών υπαρξιακών ερωτημάτων σχετικά με τα περιστέρια.
R-Now BIO
Beyond failure and success, there’s a narrow path he tries to stick to: experimenting. Somewhere between a philosophy PhD, writing all kinds of poetry, and a passion for bars (a bit of a French cliché), he began making documentaries. For him, it’s a way to scratch at what feels heroic in the present — the radically new, in a Baudelairean sense — and to express himself through writing the real.
He is crashing in Athens to present his first film. Maybe it succeeds in mixing fun, reflection, and punkueer energy. Also a proud member of La Bête Rousse, a sublime itinerant cinema collective bringing weird short films to squats, bars, festivals, and anywhere that will tolerate him.
Diogenes & Dionysus enjoyer
Κάπου ανάμεσα σε ένα διδακτορικό στη φιλοσοφία, τη συγγραφή κάθε είδους ποίησης και το πάθος του για τα μπαρ (ένα κάπως κλισέ για τους Γάλλους), άρχισε να γυρίζει ντοκιμαντέρ. Για τον ίδιο, είναι ένας τρόπος να αγγίξει αυτό που μοιάζει ηρωικό στο παρόν — το ριζικά καινούργιο, με την έννοια του Μπωντλαίρ — και να εκφραστεί μέσα από τη συγγραφή του πραγματικού.
Βρίσκεται στην Αθήνα για να παρουσιάσει την πρώτη του ταινία. Ίσως καταφέρει να συνδυάσει τη διασκέδαση, τον στοχασμό και την πανκ-κουίρ ενέργεια. Είναι επίσης περήφανο μέλος της La Bête Rousse, μιας υπέροχης περιπλανώμενης κινηματογραφικής κολεκτίβας που φέρνει παράξενες ταινίες μικρού μήκους σε καταλήψεις, μπαρ, φεστιβάλ και οπουδήποτε αλλού τον ανέχονται.
Λάτρης του Διογένη και του Διόνυσου
mats0r BIO
Born in 1990s Vienna, he is a media artist, director, musician, editor, and writer of short bios. Coming from a world of trash and thrash, his natural instinct is to devour with humor what he is fed- Quick and dirty.
Although he miserably failed in academia, he never stopped picking up scars and skills in film, theater, and DIY documentary projects. With varying levels of seriousness, but never without some level of fun. After finishing his first rather serious feature documentary, he felt the urge to do something with more chaotic energy.
Γεννημένος στη Βιέννη τη δεκαετία του 1990, είναι καλλιτέχνης των μέσων επικοινωνίας, σκηνοθέτης, μουσικός, μοντέρ και συγγραφέας σύντομων βιογραφιών. Προερχόμενος από έναν κόσμο trash και thrash, το φυσικό του ένστικτο είναι να καταβροχθίζει με χιούμορ ό,τι του δίνουν να φάει – γρήγορα και πρόχειρα.
Αν και απέτυχε παταγωδώς στον ακαδημαϊκό χώρο, δεν σταμάτησε ποτέ να συσσωρεύει εμπειρίες και δεξιότητες στον κινηματογράφο, το θέατρο και τα DIY ντοκιμαντέρ. Με διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας, αλλά πάντα με μια δόση διασκέδασης. Αφού ολοκλήρωσε το πρώτο του, μάλλον σοβαρό, ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, ένιωσε την ανάγκη να κάνει κάτι με πιο χαοτική ενέργεια.
